17.09.2010/03.11

Yayınlandı: Ekim 19, 2010 / açık günlük

Ulan günlük. Yine sıkıntılıyım bir ton.. Yine uykusuz.. Yine sarhoş.. Şimdi annem gibi kızardın dilin olsaydı be günlük.. Keşke dilin olsaydı.. Böle yalnız kaldığımda geceleri, Sadece dinlemezdin.. Konuşurdun bide. O zaman tam dertleşirdik işte.. Bazen birinin kulağımdan tutup kendine gel demesi gerekiyor.. Biliyorsun beni anlatıyorum ya hep.. Öyle işte.

 

 

 

Bu bir kaç gündür yine çok özledim günlük. Ne biliyim.. Niye özlüyorum bu kadar anlamıyorum ama özlüyorum işte.. Zaman ilaç milaç değil be günlük.. Sanki zaman katlanılması gereken her şeyi zorlaştıran kötü adam benim hayat filmimde.. Uf günlük. Küfretmemek için kendimi zor tutuyorum valla.. Bir şeylere alışmaya çalışırken bir şeylere alışmaya çalışmaya alıştım.. Hep alışmam gereken hep kabullenmem gereken durumlar çıkıyor ve bu durumlar hiç güzel bir şey getirmez nedense hep hayatımdaki güzellikleri, değerlerimi götürüyor.. İçim şişti günlük. Ama içim bomboş sanki.. Hayatım hep çelişkilerde anlayamıyorum.. Bildiğim tek şey var. Ben hala seviyorum..

 

 

 

Neyse günlük cevapta vermiyorsun zaten.. Onu özlediğim gibi özle beni.. Yine dayanamayacak gibi olduğumda uğrarım ben.

 

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s