22.09.2010/20.32

Yayınlandı: Ekim 19, 2010 / açık günlük

Ulan günlük.. Söyleyecek o kadar şey varken sustum yine.. Onun isini kolaylaştıracak, benden nefret etmesine yardim edecek cümleler kurdum hep..Çok zordu onu kırmadan ona ne yaptığını anlatmaya çalışmak.. Asil haksizliğin ne olduğunu bilmek ama anlatamamak.. Mutlu gibi davranmaya zor derdim ya, çok daha zordu günlük..

 

Bildiğin ama anlatamadığın onca şeyin yükünü taşımak, buna mecbur edilmek..Ne garip hayat..Aslında ne kadar kahpe..Herkes ayrı bir yerden dem vururken, herkes mutsuzluğundan bahsederken..Mutlu olmanın ne kadar kolay olduğunu sansürleyen bir şey var sanki hayatımızda..

 

Uykusuz, aç ve mide bulantılı bitmez tükenmez karanlık uzun gecelerde ay ışığımın benden alınması gibi,ask… Sigaramın közünün aydınlatabileceği kadar aydınlık dünyam.. Ve mutlu olduğunu düşündüğümde hissedebileceğim kadar mutlu..Umutsuzlukla suçlama beni günlük..Umutta bir çok şey gibi calindi benden.. Benim sucum yok!

 

Ben gelirim yine..Şimdilik ne kadar acı verse de bu kelime yinede “Hoşçakal”

 

 

Reklamlar
yorum
  1. son_nokta dedi ki:

    harika gerçekten.

  2. gunlukcu dedi ki:

    tşkkürler 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s