ağlamak bazen yakışır insana...

ağlamak;
acının, ya da sevincin ruha sığmaması, damlalar halinde bedenden taşmasıdır. bazı kişilerin başaramadığı meziyet. ne kadar doğrudur bilmem ama ağlamayı bilmeyen gözler sevmeyi de bilmez derler. ağlamak çok farklı bir sanattır. kimi zaman kendimizi kandırırız veya onarırız. kimi zaman ise bir damla göz yaşına aldanırız. tanımı da çok iyi yapılmış özdemir asaf tarafından…

ağlamak
bazı acılara yetmez
bazı ölümlere

örtüsüdür bazı acıların
örter, örtülmez
savunur bir süre

ağlayanlar sevinmeli
sevin ağlayabiliyorsan
acılar art arda dinmeli

durur bir nöbetçi gibi
durur bir bekçi gibi
zamana gülmeli! gülmeli!

sevin ağlayabiliyorsan
unutmanın kardeşidir ağlamak
uyanır uyanır yatağında duyguların
düşüncenin kucağında hep çocuktur ağlamak.

özdemir asaf

Reklamlar